ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - LAW UPDATE: IMMOVABLE PROPERTY TAX (IPT) TO BE ABOLISHED IN 2017! PETROS PAPAEVAGOROU.

Despite the criticism which has been witnessed the last weeks between the government and parties with regard to the proposal of Mr. Averof Neofytou, Democratic Rally Leader, however, on the 14th of July the Cyprus Parliament passed by a majority vote the bill of law amending the tax on Immovable Property. According to the amended legislation property owners could now enjoy a 75% discount on the amount paid last year in 2015 provided that they will pay their IPT by 31st of October 2016. It is important to note that the IPT for the year 2016 will be calculated on the value of the 1980s and not on the 2013 price. However, in case the property owners proceed with payment of their IPT at any tax office in the Republic of Cyprus, during the period of 1st of November 2016 and 31st of December 2016, then the tax discount will reduced to 72.5% of last year’s taxation. If payment will be commenced after 31st of December 2016 then there is a provision in the amended bill which imposes a 10% monetary penalty on the 72.5% taxable amount. As a last comment the good news is that the IPT will be abolished as from the 1st of January 2017.

PETROS PAPAEVAGOROU
ADVOCATE & LEGAL CONSULTANT

Shipping in Cyprus is Saving The Day

Author :Esme Palas
            Lawyer

Amid the ongoing economic crisis and the financial difficulties our small Island is facing, one could say that the most stabilising factor of the Cyprus economy is the maritime sector. The Cyprus flag ranks as the 11th largest flag internationally and the third in the EU, right after Greece and Malta. Undoubtedly, shipping remains one of the main economic pillars of Cyprus with an annual revenue of over one billion Euro and a contribution of approximately 7% to our gross domestic product. The fiscal and economic advantages in the shipping industry have all contributed to this growth.

The above was the main message the President of the Republic of Cyprus, Mr. Nicos Anastasiades gave, while addressing the opening ceremony of the biennial Maritime Cyprus Conference that took place in Limassol in October 2013. He referred to the importance the country attributes to the competitive shipping sector, which has become even more important as it is called to face challenges resulting from the unprecedented worldwide economic crisis. He mentioned that, even though a number of shipping companies on the island were affected by the Eurogroup 's decision for Cyprus, nevertheless the resident shipping industry did not leave, demonstrating its confidence in the shipping industry and economy.

As the President emphasised in his speech, around 150 very well-known ship owning and ship management companies and 2200 Cyprus registered vessels employ 55,000 staff on board and 4500 people on shore, thus creating new employment opportunities for young graduates in  newly established maritime specialities. During this opening address Mr. Anastasiades pledged his government’s continuing support to the shipping community. He said that in recognition of the huge importance of the shipping industry for the Cyprus economy and the society at large his government considers providing political support to the shipping industry as one of its top priorities. As proof of his commitment he said that with the creation of a number of positions of under-secretaries to the president, shipping would be one of the most important under-secretary positions to be created.

The President emphasized that during negotiations with Troika, Cyprus kept its very competitive EU approved taxation system intact and during Troika's visit in July 2013 Cyprus shipping industry was not only positively assessed, but also actively encouraged to further expand abroad. He stated that this validates the fact that shipping remains “a very productive and healthy segment of the Cyprus economy, with solid potential for further expansion.” The discovery of hydrocarbons in the waters of the Republic, the President mentioned, will undoubtedly enhance the prospects of Cyprus shipping.

Cyprus Flag; A Flag of Progress and Quality

Author :Esme Palas
            Lawyer

In the small island of Cyprus “shipping is almost as old as time itself.” With an ideal geographical location at the crossroads of Europe, Asia, Middle East and Africa, Cyprus is constantly striving for perfection in the field of merchant shipping.

It is only after the island’s independence in 1960 that its role as an international centre for business and commerce has evolved. After 1960 the demands on trade increased, the offshore activities expanded and the economy of Cyprus rapidly grew leading to the island establishing a reputation as a strategic and significant international business centre. By 1978 the shipping industry grew to such a degree that the Government established a separate shipping department and since then there is a tremendous increase in numbers of ships registered in Cyprus.

There was a point where the Cyprus flag developed a reputation as one of convenience, meaning that Cyprus registered ships and companies other than that of its own nationality. Unfortunately, this attracted less scrupulous ship owners. Having become aware that the island’s shipping industry developed a bad reputation the Cyprus maritime administration changed its policy and their focus shifted from increasing numbers to improving the safety and quality of registered ships. Their main focus relied on three pillars; quality, competitiveness and reliability. The Cyprus government took serious measures including the revision and approval of new laws and regulations in order to improve the standard of ships flying the Cypriot flag and maintain the high standards for the Cyprus merchant fleet.

The safety and implementation of environmental protection standards are the reasons why Cyprus is now reputed as a serious maritime flag and a base for international operations. A strict registration procedure is followed and extensive surveys of ships applying for registration under the Cyprus flag are undertaken in an attempt to eliminate substandard vessels that will undermine the reputation of the Cyprus flag. For example, certain categories of ships have a certain point up to which they can be registered. Also, a network of independent inspectors of Cyprus ships is set up at the most important ports around the world.

As a result, the number of detentions of Cyprus ships around the world is reduced significantly enabling Cyprus to achieve a white list status in the flag assessment system maintained by the Paris and the Tokyo Memorandum of Understanding on Port state control. The Paris Memorandum of Understanding is a coalition of 22 maritime nations and it monitors ship detention rates through port state control. Its aim is to eliminate the operation of sub-standard ships through a harmonised system of port state control. Cyprus’ reputation received a great boost when it was placed on the Memorandum of Understanding on port states controls white list in 2005. Cyprus became a full member of the Paris MOU in 2006.

The Cypriot government also updated its maritime legislation to bring it in line with European standards. Cyprus’ accession to the European Union on the 1st of May 2004 reinforced the quality of the Cypriot registered fleet. At the same time, Cypriot registered vessels enjoy the benefits of flying the flag of a European Union Member State, which remains highly competitive up to this date.

The department of merchant shipping has a complete system for adopting and implementing the International Maritime Organisation (IMO) conventions.  In 2006, the IMO initiated an audit Scheme as a means of identifying weaknesses in systems, which implement IMO conventions for the purpose of refining and perfecting the system. Cyprus is the second country worldwide following Denmark who voluntarily participated in this Audit Scheme. The findings of this audit is that the Cypriot department of merchant shipping has substantially complied with the IMO assembly principles established under Resolution S974(24) and with the code for the implementation of the mandatory IMO instruments included in Resolution A973(24).

Another area in which the department of merchant shipping attached particular importance to is the area of maritime security. This is the reason why the International Ship and Port Facility (ISPS) code is adopted and implemented. All ships under the Cyprus flag as well as port facilities in Cyprus are duly certified as complying with the requirements of the ISPS code.

In the area of pollution prevention Cyprus harmonised its legislation with the legislation prevailing in the EU. Cyprus is bound in bilateral agreements of cooperation in merchant shipping with 23 countries through which Cypriot ships receive either national or favoured national treatment in ports of other countries. These agreements provide specific terms of employment and resolution of labour disputes, which are beneficial to both the ship-owners and the sea-farers.

Cyprus has offices in New York, London, Rotterdam, Piraeus, Brussels and Hamburg that offer services to Cyprus ships. Following a joint effort by the Cyprus Shipping Chamber and the maritime administration the Cyprus flag was removed from the US Coast Guard targeting system, a fact that clearly indicates that Cyprus is committed to exceptional operational and safety standards. This has resulted to fewer inspections of the ships and less delays at the ports of both MOU and the United States.

Cyprus is an active member of all reputable international organisations in an attempt to regulate the shipping industry, such as the IMO (International Maritime Organisation), the ILO (International Labour Organisation) and the European Council and Commission. Cyprus’ ship registry is ranked 3rd in Europe and 10th internationally with the 10th largest merchant fleet globally and the 3rd largest fleet in the EU.

A novel tonnage tax system was introduced in 2010 that allows ship owners to pay taxes based on the tonnage of the ship instead of taxing the profits. This means that throughout the lifetime of a ship the tax rate remains steady. Accordingly, there is no tax on profits from the operation or management of a Cyprus registered vessel or on dividends received from a vessel owning company or on capital gains from the sale of a vessel.  Also, there is no income tax on the wages of officers or crew and no stamp duty has to be paid on ship mortgage deeds or other security documents.

With the above fiscal incentives afforded to the shipping sector and to vessels sailing under the Cyprus flag there is no doubt that the Cyprus flag has an impeccable reputation. Cyprus has acquired the reputation of a flag of progress, quality and choice. 

more...http://lifeandartmagazine.blogspot.com/search/label/%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AC%20%CE%98%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

Cyprus Shipping Industry : Business as usual. Why despite recent events Cyprus remains an international maritime and major ship management centre

Author: Esme Palas - Lawyer

Today, as a member of the European Union, Cyprus remains an optimal business base. It is one of the most attractive locations for foreign investments worldwide. Foreign companies have been given the opportunity to invest and establish business in Cyprus on equal terms with local investors as no distinction is made between foreign and Cypriot companies.

Despite its small geographical size Cyprus has developed into a major ship management centre attracting foreign ship owners and ship management companies through the highly favourable tax provisions available to them on the island as well as many other non fiscal advantages offered to this sector. These shipping entrepreneurs have helped develop the island into a fully-fledged shipping centre combining both a sovereign flag and a resident shipping industry which is renowned for its high quality services and standards of safety.

Cyprus has an open registry allowing non Cypriot citizens to register ships under the Cyprus flag.
The recent agreement reached between the Eurogroup and the Cypriot authorities on the key elements for a future macroeconomic adjustment programme and in relation to the commercial banks in Cyprus, have not affected the Shipping sector. The Department and the Registrar of Cyprus ships have been and will continue to operate as usual according to the Ministry of Communications and Works announcement of the 27th of March 2013.

As the announcement explains, the reason for this is that the Cyprus tonnage tax system is ‘locked’ for ten years. Unlike the other tonnage tax schemes, the Cyprus scheme is one of the schemes for which the European Commission has determined that it complies with the European Union State Aid Policy. The situation which has emerged has no direct or indirect effect on the Cyprus tonnage tax scheme. The main reason for this is that although the Cyprus flag fleet ranks amongst the 10 largest in the world, the banks in Cyprus, historically, have not been active in ship financing. Thus the recent developments are not affecting and have had no impact on the financing of Cyprus ships.

Advantages of Registering a  Cypriot Shipping Company:

• An advanced maritime infrastructure with two deep sea multipurpose ports in Limassol and Larnaca;

• Sound International Relations;

• The Harmonisation with The EU acquis expedited the modernisation of the Cyprus maritime legislation in the fields of maritime safety and security;

• Cyprus is fully harmonised with all international instruments currently in force as well as with the regulations and directives of the EU and as a result the Cyprus flag has turned into a flag of quality which has attracted high quality tonnage;

• Recognition of Competence certificates from many countries.

The Cyprus ship registry which ranks 10th amongst international fleets is continuously upgrading its services in order to offer a high standard of support to international shipping and a reputation of a flag of progress:

• Easy deletion from the Cyprus Ship Register;

• Low Ship Registration Fees;

• Low set up and operating costs of companies;

• Anonymity of beneficial owners through nominee or trustee shareholder;

• Low Corporate tax rate at 12,5%;

• Efficient and modern legal accounting and banking services with highly educated, qualified and multilingual personnel;

• Availability of competent multilingual local employees;

• Low operation and construction costs;

• Cyprus is signatory to numerous international maritime conventions with over 40 double taxation treaties in effect and more under negotiation;

• There is a liberal foreign direct Investment Regime allowing up to 100% foreign participation in most sectors of the economy;

• Bilateral Agreements of cooperation in Merchant shipping with 23 countries including major labour supplying countries;

• Advanced telecommunications network and easy access by air and sea;

• No exchange control and freedom of movement of foreign currency;

• VAT exemption for international transport services when the effective use and enforcement of the services takes place outside the EU.

All the above have prompted the establishment by many European entrepreneurs of local companies with fully fledged offices on the Island.

FISCAL INCENTIVES

There is an extremely favourable taxation regime and fiscal benefits available for ship-owners, crew members and ship management companies:

• No Estate duty on inheritance of shares in a ship owning company;

• No income tax on the emoluments of officers and crew on board of a Cyprus Ship;

• No stamp duty on ship mortgage deeds or other security documents;

• No Capital gains tax for Cyprus registered ships on the sale of a Cypriot vessel or transfer of shares in a Cypriot ship owning Company;

• No tax on profit from the operation or management of a vessel registered under the Cyprus flag or shares in a ship owning company.

The greatest advantage of Cyprus is considered to be the special taxation regime for shipping companies: Ship-owners, charters and ship managers participating in the Cyprus tonnage tax system are exempted from income tax and any other tax or levy on dividends paid to shareholders on interest earned on working capital and on any profit made from the sale of a qualifying ship.

The new Cyprus tonnage system for Cyprus Merchant Shipping was approved by the European Commission in March 2010 as complying with the requirements of the EU acquis in accordance with the relevant guidelines on State Aid to Maritime Transport. It has many benefits for ship-owners, charterers and ship managers.

It is a very significant development for the shipping industry because firstly it simplified the tonnage tax system which was approved by the European Commission and secondly Cyprus is the only EU member state with an open registry which has received the approval of such a tonnage tax system. Under this new Tonnage Tax System qualifying owners of Cyprus and foreign ships, charterers and ship managers who opted and are accepted to be taxed under the TTS are subject to an annual tax referred to as tonnage tax which is calculated on the basis of the net tonnage of the qualifying ships they own or charter.

The New Tonnage Tax System provides favourable tax provisions for:

1) Owners of Cyprus flag vessels;

2) Owners of foreign flag vessels;

3) Charterers from any jurisdiction;

4) Ship managers that provide crew and or technical ship management services.

Provided that they own, charter or manage a qualifying ship in a qualifying ship activity (defined as any commercial business activity which constitutes maritime transport or crew or technical management of a qualifying ship) and are tax residents in Cyprus.
Whoever chooses to enter the Tonnage Tax System is not obliged to pay income tax and they have to pay tonnage tax.

Ship-owners of Cyprus flagged vessels are admitted to the Tonnage Tax System automatically as it is obligatory. Whereas the ship-owners of foreign flagged vessels the charterers and the ship managers have an option either to be admitted to the tonnage tax system or to be taxed on corporate tax currently at 12,5%.  If admitted to the Tonnage Tax system they shall have to remain in it for a period of 10 years from the date of admission.

Tonnage tax is calculated on the net tonnage of the vessel according to a broad range of bands and rates that are prescribed in the legislation. The rates applicable to ship managers are 25% of those applicable to ship-owners and charterers.

When the new Tonnage Tax System is chosen the following income tax exceptions apply that provide that notwithstanding the provisions of the Income tax laws or any other Law in force in the Republic no tax shall be charged, levied or collected upon the following:

- Income of a qualifying owner/charterer derived from the operation of a qualifying ship in a qualifying shipping activity;

- Income of a qualifying ship manager from the rendering of crew and /or technical management services (ship management) to a qualifying ship;

- Profit dividends paid to shareholders directly or indirectly.

- From the operation/ship management of a qualifying ship or from the sale of a qualifying ship (only the owners).

Bank Interest earned on working capital or shipping revenue provided that the said working capital or shipping revenue is used by a qualifying:

- Owner to pay expenses for the financing and/or operation and/or maintenance of ship;

- Charterer to pay expenses arising out of the charter party;

- Ship manager to pay expenses relevant to the management of qualifying ships.

Income or profit made by a qualifying owner from the sale of a qualifying ship or from the sale of any shares in a qualifying owner entity that is the owner of a qualifying ship.

Given the considerable advantages offered to the Cypriot ship - owners and ship management companies it is not difficult to realise why a small island like Cyprus has grown to be one of the largest third party ship management centres in the world.

With at least 60 ship management companies operating in its territory Cyprus represents a large percentage of the world’s ship management market and several of the largest management companies in the world operate out of this small island. In fact Cyprus appears to be amongst the top five countries and territories in the world with the largest number of third party ship management companies in its territory.

It can be concluded from the above that despite the recent challenges facing our small Island the Cyprus shipping industry has a huge potential for greater growth and expansion during the years to come, under the new image of a quality orientated and competitive shipping centre. Despite the limited number of cases where shipping companies have been affected by the banking system “the overall shipping operational and taxation infrastructure in Cyprus remains intact.”

ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΗ ΕΡΓΟΔΟΤΟΥΜΕΝΩΝ

Χριστιάνα Χατζηγεωργίου

Δικηγόρος – Barrister at Law (Gray’s Inn) – LLM Comercial Law

ch.law@cytanet.com.cy

Εργασιακές Σχέσεις και Απόλυση Εργοδοτουμένων

Οι εργασιακές σχέσεις στην Κύπρο έχουν πλέον εκσυγχρονιστεί εφόσον το Κυπριακό Δίκαιο έχει υιοθετήσει τις πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας. Βασικός άξονας της νέας κατάστασης πραγμάτων είναι οι εργοδοτούμενοι να γνωρίζουν και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους αλλά και να είναι ενήμεροι εξ υπαρχής για τους όρους εργασίας τους.

Μία σύμβαση εργασίας μπορεί να είναι γραπτή ή προφορική ή εν μέρει γραπτή και/ή προφορική. Συνήθως ένας υπάλληλος μπορεί να προσληφθεί από τον εργοδότη του δυνάμει μίας επιστολής που καθορίζει την ημερομηνία έναρξης της απασχόλησης, τα καθήκοντα, το μισθό κλπ ή με βάση γραπτό συμβόλαιο εργασίας.

Σημειώνεται ότι πρέπει να δίνονται γραπτοί όροι απασχόλησης σε κάθε εργαζόμενο και συγκεκριμένα  οι εργοδότες υποχρεούνται να πληροφορούν γραπτώς τους εργοδοτούμενους τους για τους βασικούς όρους της σχέσης εργασίας τους. Αυτή η πληροφόρηση πρέπει να δίδεται γραπτώς το αργότερο εντός ενός μήνα από την αρχή της εργοδότησης. Σε αυτή την ενημέρωση θα πρέπει να περιλαμβάνονται τα πιο κάτω:

• τα στοιχεία της ταυτότητας του εργοδότη και του εργοδοτούμενου,

• τον τόπο της εργασίας του εργοδοτούμενου και την εγγεγραμμένη διεύθυνση της επιχείρησης ή τη διεύθυνση κατοικίας του εργοδότη,

• τη θέση ή την ειδικότητα του εργοδοτουμένου, το βαθμό του, την κατηγορία της απασχόλησης, καθώς και το αντικείμενο εργασίας του,

• την ημερομηνία έναρξης της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας και την προβλεπόμενη διάρκεια της, αν πρόκειται για εργασία ορισμένου χρόνου.

• Την αναφορά σε τυχόν συλλογικές συμβάσεις που διέπουν τους όρους ή και τις συνθήκες εργασίας του εργοδοτούμενου.

● Τον μισθό, τα ωφελήματα, επιδόματα, εάν υπάρχει 13^ος μισθός, την άδεια που δικαιούται με απολαβές ή χωρίς απολαβές.

Τα πιο πάνω αποτελούν πλέον βασική πληροφόρηση της εργασιακής σχέσης και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλος αριθμός υποθέσεων στο Δικαστήριο όπου κατηγορούνται εργοδότες για την παράλειψη τους να ενημερώσουν για τα πιο πάνω τους εργοδοτούμενους.

Η οικονομική κρίση στην Κύπρο είναι εμφανέστατη κυρίως από τον μεγάλο αριθμό απολύσεων εργοδοτουμένων. Στην Κύπρο το θέμα της λύσης της εργασιακής σχέσης ρυθμίζεται, κατά κύριο λόγο, από τον περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμο του 1967. Ο συγκεκριμένος Νόμος ισχύει για τις συμβάσεις ακαθορίστου διάρκειας στον ιδιωτικό τομέα.

Ο τερματισμός της απασχόλησης μπορεί να γίνει με πρωτοβουλία του εργοδότη ή του εργαζόμενου. Σημασία όμως στις μέρες μας έχει η διαδικασία τερματισμού της εργοδότησης από πλευράς του εργοδότη. Ένας εργοδότης δεν μπορεί να τερματίσει την εργασία οποιουδήποτε υπαλλήλου του για οποιοδήποτε λόγο. Για να είναι νόμιμη η απόλυση πρέπει να συντρέχουν οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στον Νόμο και είναι οι ακόλουθες:

(α) όταν εργοδοτούμενος παραλείπει να εκτελέσει την εργασία του κατ’ ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο, εξαιρουμένων περιπτώσεων ασθένειας ή τοκετού.

(β) όταν ο εργοδοτούμενος κατέστη πλεονάζων.

(γ) όταν ο τερματισμός οφείλεται σε ανωτέρα βία π.χ. πόλεμο.

(δ) όταν η απασχόληση τερματίζεται κατά την λήξη συμβάσεως τακτής περιόδου, ή λόγω της υπό του εργοδοτούμενου συμπληρώσεως της κανονικής ηλικίας αφυπηρετήσεως.

(ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύει τέτοια διαγωγή ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον σε απόλυση χωρίς προειδοποίηση. Σε τέτοια περίπτωση όταν ο εργοδότης δεν ασκεί το δικαίωμα του να απολύσει τον υπάλληλο του εντός λογικού χρόνου από το γεγονός που θα του έδιδε το δικαίωμα να πράξει τούτο, θεωρείται ότι έχει εγκαταλείψει αυτό το δικαίωμα.

Έχει σημασία να τονιστεί ότι εάν ο εργαζόμενος δεν αποδέχεται ότι ο τερματισμός της απασχόλησής του είναι νόμιμος μπορεί να καταφύγει στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Τότε ο εργοδότης πρέπει να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι ενήργησε δικαιολογημένα και ότι νόμιμα απέλυσε τον υπάλληλό του. Για παράδειγμα ας υποθέσουμε ότι κάποιος εργοδότης απολύει έναν υπάλληλό του λόγω του ότι εκτελεί την εργασία του κατά παράβαση των οδηγιών του και ο υπάλληλος θεωρήσει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι αληθές και εγείρει αγωγή εναντίον του εργοδότη για παράνομη απόλυση, ο εργοδότης θα έχει την υποχρέωση να πείσει το Δικαστήριο ότι ο συγκεκριμένος υπάλληλος δεν εκτελούσε την εργασία του σύμφωνα με τις οδηγίες του.

Ο Νόμος συναρτά το επίπεδο των αποζημιώσεων με τα χρόνια υπηρεσίας κάποιου υπαλλήλου. Για τα πρώτα 4 χρόνια απασχόλησης ένας υπάλληλος δικαιούται 2 εβδομάδες ημερομίσθια για κάθε έτος απασχόλησης. Επομένως εάν κάποιος εργάστηκε για 2 χρόνια και τερματιστεί η απασχόληση του από τον εργοδότη και αυτή η απασχόληση στη συνέχεια θεωρηθεί ως παράνομη τότε θα δικαιούται 4 εβδομάδες ημερομίσθια ως αποζημίωση για την παράνομη απόλυση. Πέραν αυτού θα δικαιούται να λάβει τα δεδουλευμένα όπως τυχόν απλήρωτους μισθούς, αναλογία ετήσιας άδειας, αναλογία 13ου μισθού (εάν και εφόσον δικαιούται) και αναλογία προειδοποίησης.

Πιο κάτω παραθέτω τον πίνακα των εβδομάδων απασχόλησης και την προειδοποίηση η οποία θα πρέπει να δίδεται σε κάθε περίπτωση:

Από 0 μέχρι 26 εβδομάδες (μέχρι 6 μήνες): Καμία προειδοποίηση

Από 26 μέχρι 51 εβδομάδες (6μήνες- 1 χρόνο): 1 εβδομάδα

Από 52 μέχρι 103 εβδομάδες (1 χρόνο – 2 χρόνια): 2 εβδομάδες

Από 104 μέχρι 155 εβδομάδες (2 χρόνια – 3 χρόνια): 4 εβδομάδες

Από 156 μέχρι 207 εβδομάδες (3 χρόνια – 4 χρόνια): 5 εβδομάδες

Από 208 μέχρι 259 εβδομάδες (4 χρόνια – 5 χρόνια): 6 εβδομάδες

Από 259 μέχρι 311 εβδομάδες (5 χρόνια – 6 χρόνια): 7 εβδομάδες

Από 312 και άνω (6 χρόνια +):             8 εβδομάδες


Yπάρχουν και περιπτώσεις που κάποιος εργοδότης μπορεί να τερματίσει την εργοδότηση άμεσα και χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση και αυτές είναι όπου ένας υπάλληλος διαπράττει κάποιο σοβαρό παράπτωμα ή ποινικό αδίκημα στο χώρο εργασίας ή κατά τρόπο επαναλαμβανόμενο αγνοεί τους κανόνες εργασίας που έχει θέσει ο εργοδότης ή συμπεριφέρεται απρεπώς προς συναδέλφους ή τον εργοδότη του.

Εργοδοτούμενος του οποίου έχουν τερματιστεί οι υπηρεσίες του δικαιούται:

α) όλα τα δεδουλευμένα του μέχρι την τελευταία μέρα της απασχόλησης του,
β) αναλογία της ετήσιας άδειας αφαιρουμένων των ημερών που έχει πάρει εντός του έτους.
γ) αναλογία 13ου μισθού όταν υπάρχει συμφωνία ή πρακτική να δίνεται 13ος μισθός.
δ) Ταμείο Προνοίας όπου υπάρχει και ανάλογα με το τι προνοεί το καταστατικό κάθε Ταμείου.

Ο εργοδότης έχει υποχρέωση, εάν του ζητηθεί, να δώσει γραπτή επιστολή στην οποία να αναφέρεται η περίοδος απασχόλησης του εργοδοτουμένου και τα καθήκοντα της θέσης του.

Όταν η απασχόληση τερματίστηκε για λόγους πλεονασμού ο εργοδοτούμενος δικαιούται σε πληρωμή από το Ταμείο Πλεονασμού στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) ο εργοδότης τερμάτισε ή προτίθεται να τερματίσει τη διεξαγωγή της επιχείρησης στην οποία απασχολείτο ο εργοδοτούμενος,
β) ο εργοδότης τερμάτισε ή προτίθεται να τερματίσει τη διεξαγωγή της επιχείρησης στον τόπο όπου απασχολείτο ο εργοδοτούμενος. Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών μπορεί όμως να αποφασίσει ότι αλλαγή τόπου απασχόλησης δεν προκαλεί πλεονασμό όταν κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι λογικό ο εργοδοτούμενος να συνεχίσει την απασχόληση του στον νέο τόπο απασχόλησης.
γ) λόγω εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως, ή οποιασδήποτε άλλης αλλαγής στις μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμό των αναγκαίων εργοδοτούμενων,
δ) λόγω αλλαγών στα προϊόντα ή στις μεθόδους παραγωγής ή στις αναγκαίες ειδικότητες των εργοδοτούμενων,
ε) λόγω κατάργησης τμημάτων της επιχείρησης, 
στ) λόγω δυσκολιών στην τοποθέτηση προϊόντων στην αγορά ή πιστωτικών δυσκολιών
ζ) λόγω ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών, 
η) λόγω σπάνιων μέσων παραγωγής,
θ) λόγω περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως.

Για να γίνει πληρωμή μέσω του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού θα πρέπει να υποβληθεί γραπτή αίτηση για πληρωμή λόγω πλεονασμού. Η αίτηση μπορεί να ληφθεί από οποιοδήποτε Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ή τα Κέντρα Εξυπηρέτησης του Πολίτη. Η αίτηση αυτή θα πρέπει να υποβληθεί μαζί με αντίγραφο της επιστολής απόλυσης από τον εργοδότη.  Η αίτηση θα πρέπει να υποβληθεί το αργότερο εντός τριών μηνών από την ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησής σας.

Εάν το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίψει τον ισχυρισμό του εργοδότη σας περί πλεονασμού τότε έχετε αγώγιμο δικαίωμα και μπορείτε να διεκδικήσετε εναντίον του εργοδότη σας αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει ο κάθε εργαζόμενος να γνωρίζει ότι έχει δικαιώματα τα οποία θα πρέπει να διεκδικήσει αφού πρώτα ενημερωθεί είτε μέσω δικηγόρου είτε μέσω του γραφείου εργασίας ή κοινωνικών ασφαλίσεων. 

more...http://lifeandartmagazine.blogspot.com/search/label/%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AC%20%CE%98%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Χριστιάνα Χατζηγεωργίου

Δικηγόρος – Barrister at Law (Gray’s Inn) – LLM Comercial Law

ch.law@cytanet.com.cy

Φίλησα λάθος βάτραχο ή ο βάτραχος φίλησε λάθος πριγκίπισσα!

Και τώρα τι γίνεται?

ΜΕΡΟΣ Δ – ΔΙΑΖΥΓΙΟ

Αγαπητοί αναγνώστες κλείνοντας το κεφάλαιο του οικογενειακού δικαίου θα γράψω σήμερα για τις νομοθετικές πρόνοιες που αφορούν την έκδοση διαζυγίου. Η έκδοση του διαζυγίου είναι η ‘κόκκινη βούλα’ που σφραγίζει το τέλος μιας εποχής. Το τέλος ίσως ενός μεγάλου έρωτα, το τέλος μιας κοινής ζωής, το τέλος μιας σχέσης που απλά δεν πρόλαβε να ζήσει όσα ονειρεύτηκε ή απλά το τέλος ενός ήδη νεκρού γάμου.

Το διαζύγιο μπορεί να σημαίνει το τέλος όσων ανέφερα ανωτέρω αλλά δεν σημαίνει ότι φέρνει και το τέλος στη ζωή των παιδιών ή των συζύγων. Πολλές φορές οι συζητήσεις που καταλήγουν σε αδιέξοδο, οι διαφωνίες, οι συγκρούσεις, η κατάθλιψη, η αποξένωση, η απομάκρυνση, οι καβγάδες και οι εντάσεις είναι χειρότερες από ένα διαζύγιο και οι συνέπειες και επιπτώσεις στις ζωές των παιδιών και των συζύγων πολύ χειρότερες από ένα διαζύγιο. Ένα ειρηνικό και φιλικό διαζύγιο τις περισσότερες φορές επιδρά θετικότερα στην ψυχοσωματική σύνθεση των συζύγων και των παιδιών παρά η διαιώνιση μιας αρρωστημένης έγγαμης συμβίωσης. 

Στις μέρες μας, ο αριθμός των διαζυγίων στην Κύπρο, αλλά και σε ευρωπαϊκές χώρες, αυξάνεται ραγδαία. Αυτό αποδεικνύεται, άλλωστε, και σε έρευνα της Στατιστικής Υπηρεσίας Κύπρου από το 2000-2009. Σύμφωνα με τα εν λόγω στοιχεία, πέρα από την αύξηση των διαζυγίων, υπάρχει ταυτόχρονα και μείωση των γάμων κατά την ίδια περίοδο. Αναλυτικότερα, το 2000 τελέστηκαν 9252 γάμοι, ενώ εκδόθηκαν 1182 διαζύγια, το 2001 10574 γάμοι και 1197 διαζύγια, το 2002 10284 γάμοι και 1320 διαζύγια, το 2003 10810 γάμοι και 1472 διαζύγια, το 2004 5349 γάμοι και 1614 διαζύγια, το 2005 5881 γάμοι και 1514 διαζύγια, το 2006 5252 γάμοι και 1753 διαζύγια, το 2007 6332 γάμοι και 1648 διαζύγια, το 2008 6115 γάμοι και 1639 διαζύγια και τέλος το 2009 6327 γάμοι και 1738 διαζύγια.

Επιπλέον στοιχεία αναφέρουν ότι ο μέσος όρος ηλικίας ανδρών και γυναικών, στον πρώτο γάμο, αυξανόταν χρόνο με τον χρόνο από το 2000 μέχρι το 2009. Πιο συγκεκριμένα, το 2000 ο μέσος όρος ηλικίας στους άνδρες ήταν 29,1 και στις γυναίκες 26,5, ενώ μέχρι το 2009 ο μέσος όρος ηλικίας έγινε 30,7 και 28,6 αντίστοιχα. Σε άλλον πίνακα της μελέτης, φαίνεται ότι τα περισσότερα ζευγάρια έπαιρναν διαζύγιο μετά από 2-5 χρόνια γάμου.

Όταν ο γάμος των  συζύγων είναι θρησκευτικός απαραίτητη προϋπόθεση για εκκίνηση διαδικασίας διαζυγίου, αποτελεί η αποστολή γνωστοποίησης στον αρμόδιο θρησκευτικό Επίσκοπο της Επαρχίας στην οποία ο σύζυγος που αιτείται το διαζυγίου διαμένει. Η αίτηση διαζυγίου στη συνέχεια μπορεί να καταχωρηθεί μετά την παρέλευση τριών μηνών από την αποστολή της γνωστοποίησης στον αρμόδιο Επίσκοπο.  Η αποστολή γνωστοποίησης δεν απαιτείται όταν ο  γάμος είναι πολιτικός ή ο λόγος διαζυγίου είναι η αφάνεια ή φρενοβλάβεια.

Σκοπός της γνωστοποίησης είναι να κληθούν οι σύζυγοι σε συνάντηση από τον αρμόδιο Επίσκοπο για να γίνει προσπάθεια διάσωσης του γάμου. Τα τελευταία χρόνια αν και η γνωστοποίηση αποστέλλεται σπάνια οι σύζυγοι καλούνται από τον Επίσκοπο να παρευρεθούν σε τέτοια συνάντηση και ακόμα σπανιότερα οι σύζυγοι πηγαίνουν σε τέτοια συνάντηση ακόμα και αν κληθούν να παρευρεθούν.

Με βάση το οικογενειακό δίκαιο που ισχύει στην Κύπρο διαζύγιο μπορεί να εκδοθεί όταν ο ένας σύζυγος επικαλεστεί μοιχεία, ανήθικος ή ατιμωτική ή άλλη επαναλαμβανόμενη ασύγγνωστη διαγωγή επιφέρουσα δεινή κατάπτωση της σχέσης καθιστώσα στον αιτητή τη σχέση αφόρητη, επιβολή κατά της ζωής π. χ. σωματική κακοποίηση, φρενοβλάβεια επί τριετία, τελεσίδικη καταδίκη σε φυλάκιση πέραν των 7 ετών, αφάνεια, ανικανότητα που υφίσταται κατά τη σύναψη του γάμου και παρατείνεται για 6 μήνες και κατά την έγερση της αγωγής, αδικαιολόγητη επί δύο χρόνια εγκατάλειψη, μακρά χρονικά διαστήματα απουσίας που αθροιστικώς υπερβαίνουν την διετία, αλλαγή θρησκείας ή δόγματος ή ενάσκηση ηθικής βίας ή προσπάθεια για προσηλυτισμό σε αίρεση, επίμονος παρεμπόδιση τεκνογονίας παρά την αντίθετη επιθυμία του άλλου συζύγου, αλλαγή φύλου, ισχυρός κλονισμός, τετραετής διάσταση.

Το οικογενειακό δικαστήριο αφού ακούσει την μαρτυρία που θα προσκομιστεί από τον αιτητή ή και από τις δυο πλευρές, θα εκδώσει εφόσον δικαιολογείται διάταγμα διαζυγίου για λόγους που αφορούν το πρόσωπο του άλλου συζύγου ή ανάλογα για λόγους που αφορούν και τους δύο συζύγους.  Εφόσον βέβαια  ο άλλος σύζυγος εμφανίζεται στη διαδικασία και ανταπαιτεί επίσης την έκδοση διαζυγίου εις βάρος του συζύγου του (δηλαδή του συζύγου που είναι αιτητής) μπορεί να πετύχει διαζύγιο υπέρ του στην ανταπαίτηση.

Συχνότερος λόγος διαζυγίου που επικαλούνται σήμερα οι αιτητές διαζυγίου είναι ο ισχυρός κλονισμός. Η έννοια του ισχυρού κλονισμού είναι ευρεία και μπορεί να αποδειχθεί από τον σύζυγο όταν τεκμηριωθεί ένα ή περισσότερα κλονιστικά γεγονότα τα οποία ήταν τόσο ισχυρά και τα οποία προκληθήκαν εξ υπαιτιότητας του εναγόμενου συζύγου έτσι ώστε η εξακολούθηση της έγγαμης συμβίωσης να καθίσταται αφόρητη για τον αιτητή σύζυγο. Για την ερμηνεία του κλονιστικού γεγονότος ή γεγονότων έχει δοθεί η ερμηνεία από τα Δικαστήρια ότι αυτά πρέπει να είναι τόσο ισχυρά έτσι που να μετέβαλαν την ψυχική στάση των συζύγων και η ψυχική αυτή αναστάτωση να υπερβαίνει τη ψυχική αντοχή του μέσου ανθρώπου. 

Ένας άλλος λόγος διαζυγίου ο οποίος προβάλλεται συχνά στις μέρες μας είναι η τετραετής διάσταση. Ο λόγος αυτός μπορεί να προβληθεί ακόμα και αν σύζυγοι διέμεναν στο ίδιο σπίτι κατά την τετραετία χωρίς να έχουν συζυγική σχέση μεταξύ τους π.χ. κοιμούνται ξεχωριστά πέραν τον τεσσάρων ετών. Η συμπλήρωση του χρόνου των τεσσάρων ετών δεν διακόπτεται από μικρές διακοπές που έγιναν ως προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων και οι οποίες στο σύνολο τους δεν υπερβαίνουν τους έξι μήνες.

Εάν ο γάμος είναι θρησκευτικός μόλις εξασφαλιστεί διαζύγιο ο σύζυγος αποτείνεται στην Μητρόπολη για πνευματική λύση του γάμου. Πνευματική λύση απαιτείται προκειμένου να  υπάρχει δυνατότητα τέλεσης νέου εκκλησιαστικού γάμου.  Δεν απαιτείται λοιπόν αν ο σύζυγος θα τελέσει πολιτικό γάμο. Τα Εκκλησιαστικά Δικαστήρια έχουν καταργηθεί από το 2011 και έτσι μετά την έκδοση του διαζυγίου η Μητρόπολη απλά εκδίδει την πνευματική λύση του γάμου χωρίς οποιαδήποτε διαδικασία.

Είναι σημαντικό να γνωρίζει ο κάθε αιτητής διαζυγίου ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει πρόνοια για την έκδοση συναινετικού διαζυγίου και το διαζύγιο δεν έχει επιπτώσεις στις περιουσιακές διαφορές οι οποίες πιθανό να εκκρεμούν μεταξύ των συζύγων  και ούτε έχει επιπτώσεις στα θέματα που αφορούν τα ανήλικα τέκνα των συζύγων (π.χ. διατροφή, κηδεμονία, επικοινωνία).

Λόγω της ύπαρξης και άλλων θρησκευτικών ομάδων στην Κύπρο όπως οι Λατίνοι, Μαρωνίτες και Αρμένιοι υπάρχει σε ισχύ ειδική Νομοθεσία, ο Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων (Θρησκευτικές ομάδες) Νόμος, όπου γίνονται ειδικές πρόνοιες για τους λόγους διαζυγίου και την διαδικασία έκδοσης των διαζυγίων όταν οι σύζυγοι ανήκουν σε θρησκευτική ομάδα.

more...http://lifeandartmagazine.blogspot.com/search/label/%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AC%20%CE%98%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Χριστιάνα Χατζηγεωργίου

Δικηγόρος – Barrister at Law (Gray’s Inn) – LLM Comercial Law

ch.law@cytanet.com.cy

Φίλησα λάθος βάτραχο ή ο βάτραχος φίλησε λάθος πριγκίπισσα!

Και τώρα τι γίνεται?

ΜΕΡΟΣ Γ – ΓΟΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΕΚΝΩΝ

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που απασχολεί τους εν διαστάσει συζύγους που σκέφτονται το διαζύγιο είναι ‘τι θα γίνουν τα παιδιά’. Πολλές φορές μάλιστα ένας από τους συζύγους μπορεί να κάνει δεύτερες σκέψεις για τον χωρισμό σκεπτόμενος ότι μπορεί να μην βλέπει τα παιδιά του ή ακόμα και αν τα παιδιά μένουν μαζί του να φοβάται πως δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά.

Εάν οι δυο σύζυγοι δεν συμφωνήσουν μεταξύ τους για τον τόπο διαμονής των παιδιών, τον τρόπο επικοινωνίας των παιδιών με τον γονέα που δεν μένει μαζί τους και την συνεισφορά στην διατροφή, τότε αναγκαστικά η ρύθμιση της επιμέλειας και της διατροφής των παιδιών θα ρυθμιστεί από το Δικαστήριο μετά από σχετική αίτηση του γονέα που διεκδικεί τα παιδιά ή του γονέα που ζητά συνεισφορά στην διατροφή των ανήλικων τέκνων.

Η διαδικασία αυτή που αφορά τα παιδιά μιας οικογένειας είναι πολύ επώδυνη και καλό θα είναι οι γονείς που θα αποφασίσουν να επιλέξουν την δικαστική οδό για να επιλύσουν τα θέματα που αφορούν τα παιδιά να μην εμπλέξουν τα ίδια τα παιδία. Ιδίως για να αποφασίσει το Δικαστήριο αναφορικά με την επιμέλεια και την άσκηση της γονικής μέριμνας χρειάζεται η έκθεση του γραφείου ευημερίας και αυτό σημαίνει ότι το παιδί θα αναγκαστεί να μιλήσει σε λειτουργό του γραφείου καθώς επίσης και σε ακραίες περιπτώσεις να αποφασίσει η λειτουργός ότι κανένας από τους δυο γονείς δεν είναι ικανός να ασκεί την γονική μέριμνα και το παιδί ξαφνικά να βρεθεί υπό την προστασία του γραφείου ευημερίας.  

Τα θέματα της γονικής μέριμνας και της διατροφής τέκνων ρυθμίζονται από τον Νόμο περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Ν.216(Ι)/90. Αρμόδιο για να αποφασίζει θέματα που προκύπτουν από τον εν λόγω Νόμο είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο. Δικαίωμα καταχώρησης αίτησης έχει ο κάθε γονέας ανεξάρτητα εάν είναι παντρεμένοι ή όχι.

Η Γονική μέριμνα ανήκει εκ του νόμου και στους δύο γονείς, είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι την ασκούν από κοινού. Ωστόσο επειδή όταν επέλθει η διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης τα ανήλικα τέκνα δεν μπορούν να ζουν ταυτόχρονα και με τους δύο γονείς, ο νομοθέτης περιέλαβε στην γονική μέριμνα την επιμέλεια των ανήλικων τέκνων, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση τους σε κάθε υπόθεση, που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του. Το βασικό κριτήριο με το οποίο αποφασίζει το δικαστήριο για την ανάθεση της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου είναι το συμφέρον του τέκνου, δηλαδή τους ψυχικούς δεσμούς του με τον καθένα από τους γονείς του, όσο και με τους παππούδες του, αλλά και με ορισμένο περιβάλλον, όπως το σχολείο και οι φίλοι του.

Σε περίπτωση όπου η Γονική μέριμνα παύει λόγω θανάτου, κήρυξης σε  αφάνεια  του  ενός  γονέα,  η  γονική  μέριμνα ανήκει αποκλειστικά στον άλλο.  

Η επιμέλεια του προσώπου του  τέκνου  περιλαμβάνει ιδίως  την ανατροφή, την επίβλεψη, τη μόρφωση και την εκπαίδευσή του, καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου της διαμονής του. Ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο διατηρεί το δικαίωμα επικοινωνίας και συνήθως μεταξύ των γονέων συμφωνούνται ημέρες για διανυκτέρευση, περιόδοι Χριστουγέννων, Πάσχα και  θερινών διακοπών κατά τις οποίες τα τέκνα έχουν επικοινωνία με τον γονέα που δεν διαμένει μαζί τους .

Για να αποφασίσει το Δικαστήριο σε ποιο γονέα θα αναθέσει την γονική μέριμνα, την φύλαξη, επιμέλεια αλλά και τους όρους επικοινωνίας του παιδιού με τους γονείς του μπορεί να διατάξει την ετοιμασία έκθεσης από το γραφείο ευημερίας ή να ακούσει τις απόψεις του ίδιου του ανηλίκου.

Όσον αφορά την διατροφή, το μέτρο και το περιεχόμενο της καθορίζεται με βάση την ηλικία των τέκνων, την κοινωνικοοικονομική κατάσταση της ζωής τους, τις ανάγκες συντήρησης, διατροφής και ψυχαγωγίας τους όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής τους και ανάλογα με την περίπτωση το δικαστήριο επιδικάζει ένα ορισμένο ποσό για διατροφή, ένδυση, υπόδηση, ψυχαγωγία και εκπαίδευση.

Κατά κύριο λόγο το Δικαστήριο εξετάζει ποιο ήταν το επίπεδο ζωής των γονέων πριν την διάσταση, ποιες είναι οι βασικές ανάγκες του τέκνου,
ποια είναι η οικονομική δύναμη των γονέων και ποιες είναι οι οικονομικές υποχρεώσεις των γονέων.

Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης διατροφής λαμβάνει υπόψη το βιοτικό επίπεδο και τρόπο ζωής των παιδιών πριν την διάσταση και προσπαθεί να διατηρήσει το ίδιο καθεστώς για την διαβίωση των παιδιών και μετά τον χωρισμό των γονέων. Δηλαδή το Δικαστήριο δεν θα επιδικάσει διατροφή για παράλογες απαιτήσεις των γονέων όπως για παράδειγμα αν ο ένας γονιός, μετά το χωρισμό επιμένει ότι τα παιδιά θα πρέπει να πάνε σε ιδιωτικό σχολείο ενώ πριν πήγαιναν σε δημόσιο. Ούτε μπορεί κάποιος γονέας να επιμένει ότι τα έξοδα για τη βασική διαβίωση των παιδιών ανέρχονται σε €2.000 το μήνα ενώ πριν το χωρισμό τα €500 ήταν αρκετά.

Ο κάθε γονιός εναντίον του οποίου ζητείται συνεισφορά για διατροφή θα μπορεί να προβάλει στο Δικαστήριο τις δικές του υπερασπίσεις όπως για παράδειγμα ότι τα ισχυριζόμενα έξοδα είναι υπερβολικά ή ότι δεν είναι αναγκαία. Το Δικαστήριο, αφού πρώτα ακούσει τη μαρτυρία και από τις δυο πλευρές θα καταλήξει σε ποιο ποσό πρέπει να συνεισφέρει ο κάθε γονέας.

Ακολούθως, το Δικαστήριο αποφασίζει ποια είναι η οικονομική δύναμη των γονέων. Το σημείο αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί το Δικαστήριο δεν εξετάζει μόνο ποια είναι τα πραγματικά εισοδήματα των γονέων αλλά τις δυνατότητες του γονέα να έχει εισοδήματα ανάλογα με την επαγγελματική εμπειρία, μόρφωση και τις προσπάθειες για εξεύρεση εργασίας.

Αν για παράδειγμα το Δικαστήριο καταλήξει ότι οι πραγματικές ανάγκες των παιδιών ανέρχονται σε €800.- μηνιαίως η συνεισφορά του κάθε γονέα θα καθοριστεί ανάλογα με τις οικονομικές του δυνάμεις. Δηλαδή εάν η μητέρα λαμβάνει μισθό €800.- και ο πατέρας €1.500.- τότε πιθανό ο πατέρας να διαταχθεί να πληρώνει ποσοστό 2/3 της διατροφής δηλαδή €533.- και όχι απαραίτητα το ½ .

Σημαντικό να επισημάνουμε ότι ο Νόμος προνοεί για αυτόματη αύξηση του ύψους διατροφής κατά 10% ανά δυο έτη.

Επειδή η απόφαση που ορίζει το ποσό της διατροφής μπορεί να εκδοθεί μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα ο γονέας ο οποίος αιτείται την έκδοση διατάγματος μπορεί να αποταθεί για την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής το οποίο θα καταβάλλεται μέχρι την τελική εκδίκαση της απόφασης.

Το Διάταγμα διατροφής ισχύει μέχρι την ενηλικίωση του παιδιού αλλά κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις π.χ. για λόγους σπουδών το Δικαστήριο με νέα αίτηση μπορεί να διατάξει την συνέχιση της διατροφής.

Μετά την επίδοση του Διατάγματος διατροφής στον υπόχρεο γονέα και σε περίπτωση όπου ο υπόχρεος δεν καταβάλλει το ποσό της διατροφής τότε ο γονέας ο οποίος εισπράττει την διατροφή μπορεί με ένορκο δήλωση στο Δικαστήριο να ζητήσει την είσπραξη του ποσού το οποίο εισπράττεται ως ένταλμα από την αστυνομία και σε περίπτωση αδυναμίας καταβολής του από τον υπόχρεο τότε διατάσσεται η φυλάκιση του μέχρι την πληρωμή του ποσού της διατροφής. 

more...http://lifeandartmagazine.blogspot.com/search/label/%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AC%20%CE%98%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Χριστιάνα Χατζηγεωργίου

Δικηγόρος – Barrister at Law (Gray’s Inn) – LLM Comercial Law

ch.law@cytanet.com.cy

Φίλησα λάθος βάτραχο ή ο βάτραχος φίλησε λάθος πριγκίπισσα!

Και τώρα τι γίνεται?

ΜΕΡΟΣ Β – ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΥΖΥΓΟΥ

Αγαπητοί αναγνώστες συνεχίζοντας το θέμα του προηγούμενου μου άρθρου σχετικά με θέματα τα οποία προκύπτουν από την απόφαση ενός ζευγαριού να χωρίσει, πιο κάτω θα αναφερθώ στις νομοθετικές πρόνοιες που αφορούν την έκδοση διατάγματος διατροφής του/της συζύγου.

Το θέμα της διατροφής των συζύγων ρυθμίζεται με τον Νόμο περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος 232(Ι)/1991 και δικαιοδοσία για να επιλαμβάνονται αιτήσεις για έκδοση Διατάγματος διατροφής των συζύγων έχουν τα Οικογενειακά Δικαστήρια.

Η σχετική Νομοθεσία προβλέπει ότι οι σύζυγοι έχουν αμοιβαία υποχρέωση διατροφής ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Η πρόνοια αυτή διασφαλίζει την Συνταγματική επιταγή για την ισότητα των δυο φύλων.

Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι για να μπορεί ένας σύζυγος να απαιτήσει διατροφή από τον άλλο σύζυγο είναι απαραίτητη προϋπόθεση η ύπαρξη γάμου. Δηλαδή το δικαίωμα διατροφής δεν υπάρχει όταν το ζευγάρι απλά συζεί.

Με την διακοπή της έγγαμης συμβίωσης το Δικαστήριο μπορεί με αίτηση του συζύγου να εκδώσει διάταγμα διατροφής. Η διακοπή της συμβίωσης μπορεί να επέλθει ακόμα και όταν οι σύζυγοι συζούν αλλά δεν υπάρχει μεταξύ τους οποιαδήποτε ψυχική και σωματική επαφή.

Το Διάταγμα διατροφής ισχύει μέχρι την έκδοση του διαζυγίου. Η σχετική Νομοθεσία διαχωρίζει το δικαίωμα διατροφής κατά τον χρόνο της διάστασης μέχρι την έκδοση διαζυγίου και το δικαίωμα διατροφής το οποίο προκύπτει μετά την έκδοση του διαζυγίου. Επομένως μετά την έκδοση του διαζυγίου ο σύζυγος ο οποίος διεκδικεί διατροφή έναντι του άλλου συζύγου θα πρέπει να αποταθεί εκ νέου στο Δικαστήριο για την έκδοση σχετικού διατάγματος. Οι νομικές αρχές που διέπουν τις δυο περιπτώσεις είναι όμοιες.

Όταν η αίτηση καταχωρείται πριν την έκδοση διαζυγίου θα πρέπει ο σύζυγος ο οποίος επιδιώκει την έκδοση διατάγματος διατροφής να αποδείξει ότι κατά την διάρκεια της συμβίωσης ήταν οικονομικά εξαρτώμενος από τον άλλο σύζυγο ή δεν είχε εισοδήματα ή ότι τα εισοδήματα του ήταν χαμηλότερα.

Το ύψος της διατροφής που δικαιούται ο σύζυγος προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση του. Η σχετική Νομοθεσία προβλέπει επίσης ότι  σε περίπτωση που ο σύζυγος εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί διάταγμα διατροφής λαμβάνει 13^ο ή και 14^ο μισθό το διάταγμα διατροφής δυνατόν να περιλαμβάνει και αντίστοιχη επιπρόσθετη 13^η ή και 14^η καταβολή.

Το Δικαστήριο εξετάζοντας μια αίτηση για διατροφή συζύγου λαμβάνει σοβαρά υπόψη γιατί ο σύζυγος που διεκδικεί διατροφή δεν εργάζεται και σε ποιες προσπάθειες έχει προβεί για την ανεύρεση εργασίας. Περαιτέρω το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα διατροφής εάν ο γάμος είχε μικρή χρονική διάρκεια ή αν ο δικαιούχος βαρύνεται με σοβαρή υπαιτιότητα για τη λύση του γάμου ή τη διακοπή της συμβίωσης ή αν προκάλεσε εκούσια την απορία του.

Όταν η αίτηση καταχωρείται μετά την έκδοση του διαζυγίου  τότε το Δικαστήριο για να αποφασίσει κατά πόσο θα εκδοθεί διάταγμα διατροφής εξετάζει, εκτός των όσων πιο πάνω αναφέρονται, τα ακόλουθα:

(α) Αν κατά την έκδοση του διαζυγίου ο αιτητής βρίσκεται σε ηλικία ή σε κατάσταση υγείας που δεν του επιτρέπει να αρχίσει ή να συνεχίσει την άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, ώστε να εξασφαλίσει απ’ αυτό τη διατροφή του.

(β) αν ο αιτητής έχει την επιμέλεια ή φύλαξη ανήλικου τέκνου ή ενήλικου τέκνου ή άλλου εξαρτώμενου απ’ αυτόν προσώπου, το οποίο λόγω σωματικής ή πνευματικής αναπηρίας αδυνατεί να φροντίζει τον εαυτό του και γι’ αυτό το λόγο εμποδίζεται στην άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος.

(γ) αν ο αιτητής δεν βρίσκει σταθερή κατάλληλη εργασία ή αν χρειάζεται κάποια επαγγελματική εκπαίδευση και στις δύο όμως περιπτώσεις για διάστημα που δεν μπορεί να ξεπεράσει τα τρία χρόνια από την έκδοση του διαζυγίου.

(δ) σε κάθε άλλη περίπτωση, όπου η επιδίκαση διατροφής κατά την έκδοση του διαζυγίου επιβάλλεται από λόγους επιείκειας.

Όπως προκύπτει με τα πιο πάνω
στην περίπτωση όπου το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα διατροφής πρώην συζύγου λόγω του ότι ο σύζυγος δεν βρίσκει κατάλληλη εργασία ή ότι χρειάζεται κάποια επαγγελματική εκπαίδευση, το εν λόγω διάταγμα δεν μπορεί να παραμείνει σε ισχύ πέραν των τριών χρόνων από την έκδοση του διαζυγίου.

Σημαντικό επίσης να αναφερθεί ότι το Διάταγμα διατροφής και στις δυο πιο πάνω περιπτώσεις παύει να ισχύει αν ο σύζυγος υπέρ του οποίου εκδόθηκε ξαναπαντρευτεί ή αν συζεί μόνιμα με κάποιο άλλο πρόσωπο ή σε περίπτωση θανάτου του δικαιούχου ή του υπόχρεου.

Η κάθε υπόθεση πάντοτε κρίνεται με βάση τα ιδιαίτερα γεγονότα της και η απόφαση του Δικαστηρίου εκδίδεται μετά την εξέταση και μελέτη των αποδεικτικών στοιχείων που η κάθε πλευρά προσκομίζει στο Δικαστήριο.

more...http://lifeandartmagazine.blogspot.com/search/label/%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AC%20%CE%98%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Χριστιάνα Χατζηγεωργίου

Δικηγόρος – Barrister at Law (Gray’s Inn) – LLM Comercial Law

ch.law@cytanet.com.cy

Φίλησα λάθος βάτραχο ή ο βάτραχος φίλησε λάθος πριγκίπισσα!

Και τώρα τι γίνεται?

Αγαπητοί αναγνώστες εγκαινιάζοντας την νομική στήλη αυτού του blogspot θα ήθελα να κάνω αρχή με τα θέματα που προκύπτουν όταν ένα ζευγάρι αποφασίσει να χωρίσει. Όπως αναφέρει ο τίτλος του άρθρου σε κάποια στιγμή είτε η σύζυγος θα συνειδητοποιήσει πως φίλησε λάθος βάτραχο ή ο σύζυγος θα μετανιώσει που φίλησε την συγκεκριμένη πριγκίπισσα και τότε το παραμύθι τελειώνει και ξεκινά ένας αγώνας για κάποιους δύσκολος, εάν αποκτηθήκαν παιδιά και περιουσία κατά την διάρκεια του γάμου και για κάποιους πιο εύκολος εάν απλά οι σύζυγοι θα πάρουν τα πράγματα τους από ένα ενοικιαζόμενο σπίτι και ο καθένας θα ακολουθήσει τον δρόμο του.

Αν και εμείς οι Δικηγόροι τις περισσότερες φορές ασχολούμαστε με το ψυχολογικό κόστος που επιφέρει ένας χωρισμός για σκοπούς της παρούσας στήλης θα αναφερθώ στις νομικές πρόνοιες τις οποίες προβλέπει η Κυπριακή Νομοθεσία και που θα πρέπει ο κάθε άνθρωπος που αποφασίζει να χωρίσει να έχει υπόψη του.

Στο σημερινό μου άρθρο θα προσπαθήσω με απλή γλώσσα να αναφερθώ στις πρόνοιες που αφορούν την ρύθμιση των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων. Στην Κύπρο έχει θεσπιστεί ειδική Νομοθεσία για την ρύθμιση των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων και είναι ο Νόμος περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος 232(Ι)/1991. Στην Κύπρο δικαιοδοσία για την ρύθμιση των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων έχουν τα Οικογενειακά Δικαστήρια.

Ο κάθε σύζυγος δικαιούται να καταχωρήσει σχετική αίτηση στο δικαστήριο κατά του άλλου συζύγου ζητώντας μέρος της αυξήσεως της περιουσίας του άλλου συζύγου εντός προθεσμίας τριών ετών από τότε που λύθηκε ο μεταξύ τους γάμος. Εάν παρέλθει η προθεσμία αυτή, τότε ο σύζυγος χάνει το δικαίωμα του να ζητήσει συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου συζύγου. Επίσης το δικαίωμα έγερσης της αξίωσης δεν γεννιέται, σε περίπτωση θανάτου, στο πρόσωπο των κληρονόμων του συζύγου που πέθανε και δεν εκχωρείται ούτε κληρονομείται.

Η βασική αρχή στην ρύθμιση των περιουσιακών σχέσεων και οικονομικών θεμάτων των συζύγων είναι ότι σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο σύζυγος που συνέβαλε στην αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου, όσο διήρκεσε ο μεταξύ τους γάμος, δικαιούται να λάβει πίσω όσα ωφελήθηκε ο άλλος σύζυγος από την συμβολή αυτή.

Η μέτρηση της αύξησης της περιουσίας του ενός συζύγου γίνεται ως εξής: Υπολογίζεται πρώτα ποια ήταν η αξία όλων των περιουσιακών στοιχείων του κατά την ημέρα που έλαβε χώρα ο γάμος. Ακολούθως, υπολογίζεται η αξία της περιουσίας του κατά τον χρόνο της διάστασης. Εάν έχει προκύψει αύξηση, τότε ο άλλος σύζυγος δικαιούται να ζητήσει ένα μέρος της αυξήσεως αυτής, αναλόγως του πόσο συνέβαλε στην αύξηση αυτή. Δεν υπολογίζονται στην αύξηση κληρονομιές ή δωρεές που έλαβε ο σύζυγος όσο διαρκούσε ο γάμος, ούτε τα χρήματα που τυχόν εισέπραξε από την πώληση περιουσίας που είχε λάβει από κληρονομιά ή δωρεά.

Για παράδειγμα θα αναφέρω ένα απλό σενάριο: εάν κατά τον χρόνο του γάμου του ο ένας σύζυγος είχε περιουσία, ήτοι κινητά, ακίνητα, τραπεζικούς λογαριασμούς, μετοχές κλπ. αξίας €200.000,  ενώ κατά τον χρόνο της διάστασης η περιουσία του αποτιμάται σε €300.000, η αύξηση της περιουσίας του είναι €100.000. Επί του ποσού των €100.000 ο άλλος σύζυγος δικαιούται να ζητήσει το ποσοστό κατά το οποίο συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή.

Ο πιο πάνω νόμος προνοεί ότι η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρετε ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.

Επομένως, στο παράδειγμά μας, εάν η αύξηση της περιουσίας του ενός συζύγου ήταν €100.000 ο νόμος επιτρέπει στον άλλον να αξιώσει κατ’ αρχάς το 1/3, δηλαδή €33.333. Αυτό όμως δεν απαγορεύει στον κάθε σύζυγο να αποδείξει ότι η συμμετοχή του άλλου συζύγου ήταν μικρότερη ή μεγαλύτερη από το 1/3. Ο σύζυγος του οποίου η περιουσία αυξήθηκε μπορεί να αποδείξει ότι ο άλλος σύζυγος δεν τον βοήθησε καθόλου κατά την διάρκεια της κοινής ζωής τους, άρα ότι ο άλλος δεν δικαιούται ούτε το 1/3. Ο άλλος σύζυγος, αντιθέτως, θα επιδιώξει να αποδείξει ότι συνέβαλε πολύ περισσότερο από το αναμενόμενο στην αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου, άρα δικαιούται ποσοστού μεγαλύτερου του 1/3, πχ. δικαιούται το μισό της αυξήσεως της περιουσίας του άλλου.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι ο Νόμος προβλέπει ότι συνεισφορά σημαίνει την οποιασδήποτε μορφής συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας και περιλαμβάνει τη φροντίδα της οικογενειακής εστίας και των μελών της οικογένειας.

Τις περισσότερες φορές η επίλυση των περιουσιακών διαφορών των συζύγων είναι μια χρονοβόρα διαδικασία. Μέχρι την τελική και οριστική επίλυση των διαφορών υπάρχει ο κίνδυνος ο σύζυγος ο οποίος έχει εις το όνομα του ή υπό τον έλεγχο του περιουσία επί της οποίας έχει αξίωση ο άλλος σύζυγος να την αποξενώσει.

Για να αποφευχθεί ο κίνδυνος αποξένωσης περιουσίας μέχρι την τελική ρύθμιση των περιουσιακών σχέσεων ο σύζυγος ο οποίος καταχωρεί την αίτηση για απόδοση συνεισφοράς στην περιουσία έχει δικαίωμα να αιτηθεί από το Δικαστήριο προσωρινό Διάταγμα δια του οποίου απαγορεύεται εις τον άλλο σύζυγο να αποξενώσει με οποιοδήποτε τρόπο την επίδικη περιουσία μέχρι την έκδοση τελικής αποφάσεως από το Δικαστήριο. Να σημειωθεί ότι η αίτηση για ρύθμιση των περιουσιακών σχέσεων και για έκδοση του προσωρινού Διατάγματος μπορούν να καταχωρηθούν αμέσως μετά την διάσταση.